چشم های تو

  من نگاهتو می خواستم که قشنگ ترین غزل بود

صحبت از فاجعه ی عشق با من از روز ازل بود

من یه عاشق غریبم با دلی خون و شکسته

اشک من اشک غروبه رو تن پیچک خسته

***

آخ که چشمات چه قشنگ بود با غزل های نگاهت

آب می شد دلی که سنگ بود

آخ که چشمات چه قشنگ بود !

چه قشنگ بود حرف چشمات با نگاه عاشق من

کاش می موند همیشه باقی لحظه های با تو بودن

***

دیگه بی تو همیشه فکر رفتن رو دارم

اگه امروز بمونم ، واسه فردا چی دارم ؟

پس چرا باید بمونم ، من که تو سینه ی آهم ؟

پس چرا باید بمونم ، من که تو رنگا سیاهم ؟

حالا من خسته از این راه ، می کَنم قلبمو از جا

شاید این قصه ی کوتاه ، سهم من بوده تو دنیا !

************************************************************************

بود و نبود

تو چون بودی ، با تو تنها بودم

تو خاموش و من هم گویا بودم

تو چون رفتی ، من سراپا دردم

چو باز آیی ، خاکستر سردم

***

نه آن ابرم که دهم به جهان ثمری

نه آن برقم که بود به سرم شرری

مگر دودم یا رب !

نه بارانم که گلی دمد از نفسم

نه طوفانم که بلا رسد از هوسم

چه نقشی بودم یا رب !

***********************************************************************

جنوبی 

تو مث غروب ده ساده و ساکت و غریبی

مثل بارون پر نعمت ، مثل راهب نجیبی

من دل خسته ی عاشق به تو لبریز نیازم

تو برام بمون تا من ، خونمو تو دهت بسازم

تو پر از خواستنی هستی ، مثل ده دیدنی هستی

تو برام قشنگ ترینی ، تو پناه آخرینی

***

من و تو رابطمون مثل هوا با تن برگه

تنامون عاشق موسیقی بارون و تگرگه

تو و من یه همصدای عاشقیم ، اجنبی نیستیم

ترس بی تو زنده بودن برا من وحشت مرگه !

تو پر از خواستنی هستی ، مثل ده دیدنی هستی

تو برام قشنگ ترینی ، تو پناه آخرینی

***

اهل هر مذهب و مسلکی مرامت خوبه

تو اصالتت سجل نخل سرسبز جنوبه

برگ شمشادی و بوت ، عطر گل محمدی

آرزوم موندن با تو ، همه ی صبح و غروبه

تو پر از خواستنی هستی ، مثل ده دیدنی هستی

تو برام قشنگ ترینی ، تو پناه آخرینی !

***********************************************************************

گذشت افسانه ی این عمر کوتاه

نشد کس از دل تنگ من آگاه

تو را همراه می دانستم ، افسوس

تو هم بودی رفیق نیمه ی راه

تا دیار نیستی راهی نمانده

در سرای سینه جز آهی نمانده

حاصلی از عمر کوتاهی نمانده !

***

به دریای طوفانی زندگانی ، شکسته چرا زورق مهربانی

در این شهر سر تا به دامن خموشی ، بیا مردم از دوری مهربانی

خدایا فراموشیم ده ، لب بسته خاموشیم ده

چه حاصل ز هشیاری دل ؟ ، تو مستی تو مدهوشیم ده

خدایا چه می شد که دستی ، ز من این محبت بگیرد

دل با همه مهربونم ، در این سینه روزی بمیرد ؟ 

خدایا فراموشیم ده ، لب بسته خاموشیم ده

چه حاصل ز هشیاری دل ؟ تو مستی تو مدهوشیم ده

**********************************************************************

خونه این خونه ی ویرون ، واسه من هزار تا خاطره داره

خونه این خونه ی تاریک ، چه روزایی رو به یادم میاره

اون روزا یادم نمیره دیوار خونه پر از پنجره بود

تا افق همسایه ی ما دریا بود ، ستاره بود ، منظره بود

خونه خونه جای بازی ، برای آفتاب و آب بود

پر نور واسه بیداری ، پر سایه واسه خواب بود

***

پدرم می گفت قدیما کینه هامونو دور انداخته بودیم

توی برف و باد و بارون ، خونه رو با قلبامون ساخته بودیم

خونه عشق مادرم بود که تو باغچه ش گل اطلسی می کاشت

خونه روح پدرم بود ، چیزی رو همپای خونه دوست نداشت

خونه خونه جای بازی ، برای آفتاب و آب بود

پر نور واسه بیداری ، پر سایه واسه خواب بود

***

سیل غارتگر اومد ، از تو رودخونه گذشت

پلا رو شکست و برد ، زد و از خونه گذشت

دست غارتگر سیل ، خونه رو ویرونه کرد

پدر پیرمو کشت ، مادرو دیوونه کرد

حالا من موندم و این ویرونه ها

پر خشم و کینه ی دیوونه ها

من زخمی ، من خسته ، من پاک

می نویسم آخرین حرفو رو خاک

کی میاد دست روی دستم بذاره

تا بسازیم خونمونو دوباره ؟

**********************************************************************

زندگی

اون نگاه گرم تو جام شرابه

اما سرابه !

زندگی بی چشم تو رنج و عذابه

رنج و عذابه

با دلم بازی نکن ، عاشق و اسیره

ترسم بمیره

یک شب از روی صفا ای بلای دل

با ما وفا کن

یا وفا کن با دلم یا منو رها کن

یا دلم رها کن

می شکنی شیشه ی دلم ، قدرشو ندونی

قدرشو ندونی

مهربونی با همه ، با من و دل من نامهربونی !

*********************************************************************

خواب نما

تویی که اومده بودی از همیشه

روی بیگانه نداری ، گفتم این اومده خویشه !

رمز و راز زندگیمو هر چی بود خوندم و خوندم

هر چی داشتم و نداشتم زیر سقف تو نشوندم

من با نبض تو زمان عمرو اندازه کردم

در قلبمو برای غم تو دروازه کردم

***

تویی که چشم تو خواب و مونسی واسه یه دلتنگ

شب و روز خالی من نشه تکرار یه آونگ

اومدی که زیر یک سقف بهترین جفتو بسازی

هر چی داری و نداری توی این قصه ببازی

من ساده باورم شد ، که تو بن بست تویی راهم

همه شعرامو تو دیدم ، پیش شعرام روسیاهم !

***

بعد من هر کسی روزی ،  من غمزاده رو پرسید

بگو عاشقی تو قعر پیله ی سادگی پوسید

بگو مرد ساده ای بود ، تکیه داد به پشتی باد

عشقو سنگواره ندید و به نماز آینه ایستاد

بنویس تو قصه نامه ت شاعری با تو درخشید

از تو بود و به تو آخر نفس شعرشو بخشید !

*********************************************************************

هموطن

من می خوام حرف بزنم ، با تو ای هموطن خوب و نجیب

من می خوام حرف بزنم ، با تو ای با من آشنا غریب

بیا پرواز بکنیم با هم از دوزخ نیرنگ و فریب

بده دستاتو به من ، ما نه دشمن هم هستیم نه رقیب !

من و تو هموطنیم ، مثل یک روح و تنیم

***

تا به کی دشمنی و کینه و نفرت ؟

تا به کی بیگانه با هم توی غربت ؟

تا به کی حرف من و تو گله باشه ؟

بین دستامون چرا فاصله باشه ؟

من و تو هموطنیم ، مثل یک روح و تنیم

********************************************************************

غریب

خدایا من در این غربت اسیرم ، برم ایرون که دلداری بگیرم

برم ایرون کنار یار جونی ، که آب و خاک غربت کرده پیرم

خدایا من غریب ، یارم غریب ، هر دو غریبیم

گرفتار دل دیوونه ی عاشق فریبیم !

***

عجب بر چشم مستت مستم ای گل ! عجب کاری تو دادی دستم ای گل !

در این شهر قشنگ پر ستاره ، به روی ماه تو دل بستم ای گل !

خدایا من غریب ، یارم غریب ، هر دو غریبیم

گرفتار دل دیوونه ی عاشق فریبیم !

***

به دردم آی به دردم آی به دردم ، غریبم ، عاشقم ، رو بر نکردم

گل خوشرنگ من رو بر نگردون ، می خوام پروانه شم دورت بگردم

    

دشمن

گیتار و گل سرخ

بیگانگی

   

زندان	هراس	صدای زنگوله ها	همسفر
پیله	شهر غم	صدای بارون